W myśl art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów
Uchodźca z Ukrainy, który chce wynająć mieszkanie w Polsce, może to zrobić w każdym momencie. Polacy chcący pomóc obywatelom Ukrainy, uciekającym przed wojną, mogą wynająć swoje mieszkanie, bądź użyczyć je bezpłatnie. Jakie rozwiązania przewiduje specustawa w zakresie wynajmu nieruchomości uchodźcom z Ukrainy? Wynajem mieszkania uchodźcy z UkrainyWynajem mieszkania uchodźcom z Ukrainy - co reguluje specustawa?Jak bezpiecznie wynająć mieszkanie uchodźcom z UkrainyUmowa wynajmu mieszkania z uchodźcą z UkrainyJak wypowiedzieć umowę wynajmu mieszkania w Polsce obywatelowi UkrainyWynajem mieszkania uchodźcy z Ukrainy - co może zrobić właściciel nieruchomości, kiedy najemca nie chce się wyprowadzić Umowa najmu okazjonalnego z obywatelem UkrainyUmowa użyczenia lokalu uchodźcy z Ukrainy – na czym polega i co dajerozwiń >Wynajem mieszkania uchodźcy z Ukrainy Obywatele Ukrainy, który uciekają przed panującą w ich kraju wojną wypowiedzianą przez Rosję, potrzebują dachu nad głową. Ci, którzy skierowali swoje kroki w stronę Polski mogą liczyć na pomoc. Dzięki uchwalonej 10 marca 2022 r. przez Sejm Ustawie z dnia 9 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, tzw. specustawie, obywatele Ukrainy mogą przekroczyć granicę Polski i w uproszczony sposób uzyskać w niej legalny pobyt na czas 18 miesięcy, licząc od dnia 24 lutego 2022 r. To istotny zapis dla osób udostępniającym swoje mieszkania dla uchodźców z Ukrainy, gdyż do zawarcia z nimi umowy najmu lokalu, czy też umowy użyczenia lokalu niezbędny jest legalny pobyt w Polsce. Pod względem formalnym nie ma osobnych uwarunkowań prawnych dotyczących wynajmowania mieszkań cudzoziemcom. Zgodnie z zapisami Ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, zostaje wyłączona szczególna ochrona lokatorów w związku z panującą w Polsce pandemią COVID-19, a dokładnie zakaz wykonywania tytułów wykonawczych nakazujących opróżnienie lokalu mieszkalnego, tzn. eksmisji lokatora, który np. zalega z płatnością czynszu za najem. Druga regulacja związana z udostępnieniem nieruchomości obywatelowi Ukrainy przybyłemu do Polski na skutek wojny w jego państwie dotyczy zwolnienia z konieczności wskazania lokalu zastępczego w przypadku zawarcia umowy najmu okazjonalnego. Jest to duże ułatwienie, bowiem ten wymóg mógłby niemalże w zupełności wykluczyć możliwość zawierania umowy najmu okazjonalnego z obywatelami Ukrainy uciekającymi przed wojną, bo oczywistym jest, że większość z nich nie posiada w Polsce innego miejsca, do którego mogłaby się przeprowadzić. Trzeci zapis dotyczy nieodpłatnego udostępniania lub wynajmie mieszkań wchodzących w Skład Inicjatywy Społecznej, tzw. TBS-ów. Dzięki tej zmianie możliwy będzie wynajem lub użyczenie bez zawarcia umowy w sprawie partycypacji. Do uchodźców z Ukrainy nie będą też miały zastosowania przepisy uzależniające najem lokalu mieszkalnego od spełnienia przez ukraińskiego najemcę określonych kryteriów majątkowych. Poza wyższymi zapisami specustawa nie reguluje prawa związanego z udostępnianiem mieszkania, czy też domu obywatelowi Ukrainy, który przybył do Polski na skutek inwazji Rosji na jego kraj. W związku z tym wszelkie formy regulują pozostałe przepisy przewidziane w Polskim prawie, przede wszystkim Kodeks Cywilny i Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zatem w jaki sposób możemy przekazać do używania nieruchomość obywatelowi Ukrainy uciekającemu przed wojną? Mamy do wyboru tradycyjną umowę najmu mieszkania, umowę najmu okazjonalnego, bądź umowę użyczenia. Należy mieć na uwadze, że umowa najmu podpisywana z obcokrajowcem powinna być sporządzona w dwóch językach, po polsku i w języku, który najemca rozumie. W przypadku umowy najmu z obywatelem Ukrainy powinna ona być zawarta również w języku ukraińskim. Ważne jest bowiem, aby rozumiał on treść podpisywanej przez siebie umowy. Czas trwania umowy najmu nie powinien przekraczać okresu pozwolenia na pobyt w Polsce. Obywatel Ukrainy, przebywający w Polsce na podstawie specustawy, może w niej legalnie pozostać przez maksymalnie 18 miesięcy, licząc od dnia 24 lutego 2022 r. Umowa wynajmu mieszkania z uchodźcą z Ukrainy Umowa najmu jest to wzajemne uzgodnienie dwóch stron – wynajmującego, czyli właściciela nieruchomości i najemcy, czyli osoby biorącej ją w najem, zgodnie z którą wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy mieszkanie, bądź dom do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, za co najemca zobowiązuje się płacić czynsz. W związku ze ściśle określonym czasem legalnego pobytu obywatela Ukrainy uciekającego przed wojną, umowa ta powinna zostać zawarta maksymalnie na 18 miesięcy. Ukraińskiego najemcę obowiązują prawa i obowiązki zgodne z polskim prawem. Podlega on ochronie lokatorów zgodnie z Ustawą o ochronie praw lokatorów. Do obowiązków obywatela Ukrainy uciekającego przed wojną, zamieszkującego wynajmowany lokal należy używanie najętego lokalu w sposób w umowie określony, stosowanie się do porządku domowego, w tym zgodnego z potrzebami innych mieszkańców i sąsiadów, utrzymywanie wynajętego lokalu w takim stanie w jakim został mu wydany, dbanie o utrzymanie go w należytym stanie higieniczno-sanitarnym, a także dokonywanie drobnych napraw, podłóg, drzwi i okien, malowanie ścian, podłóg oraz wewnętrznej strony drzwi wejściowych, jak również drobne naprawy instalacji i urządzeń technicznych, zapewniających korzystanie ze światła, ogrzewania lokalu i odpływu wody. Z kolei właściciel lokalu zobowiązany jest do zapewnienia sprawnego działania istniejących instalacji i urządzeń związanych z budynkiem umożliwiających najemcy korzystanie z wody, paliw gazowych i ciekłych, ciepła, energii elektrycznej oraz innych instalacji i urządzeń stanowiących wyposażenie lokalu. Ponadto wynajmujący lokal na obowiązek do dokonywania na swój koszt napraw i wymiany wewnętrznych instalacji: wodociągowej, gazowej i ciepłej wody – bez armatury i wyposażenia, a także napraw i wymiany wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania wraz z grzejnikami, instalacji elektrycznej, anteny zbiorczej oraz do wymiany pieców grzewczych, stolarki okiennej i drzwiowej oraz podłóg, posadzek i wykładzin podłogowych, a także tynków. Ważne: Przed przekazaniem lokalu strony sporządzają protokół zdawczo-odbiorczy, w którym określają stan techniczny i stopień zużycia znajdujących się w nim instalacji i urządzeń. Jest to istotny dokument, który stanowi podstawę rozliczeń przy zwrocie lokalu. Można, ale nie ma konieczności dołączenia do niego zdjęć przedstawiających stan faktyczny wydawanego lokalu. Jak wypowiedzieć umowę wynajmu mieszkania w Polsce obywatelowi Ukrainy Umowa najmu lokalu zawarta na czas oznaczony upływa wraz z terminem w którym została zawarta. Może także zostać wypowiedziana z każda ze stron, z zachowaniem ustawowego terminu jej wypowiedzenia. Ustawowy termin wypowiedzenia mieszkania wynosi: miesiąc, jeśli czynsz jest płatny miesięcznie, trzy miesiące, w przypadku gdy czynsz jest płatny w odstępach czadu dłuższych niż miesiąc. Ważne! Właściciel mieszkania może także wypowiedzieć umowę najmu najemcy bez zachowania okresu wypowiedzenia, w przypadku, gdy ten nie zapłacić czynszu najmu za co najmniej dwa pełne okresy płatności. Wynajem mieszkania uchodźcy z Ukrainy - co może zrobić właściciel nieruchomości, kiedy najemca nie chce się wyprowadzić W sytuacji, gdy najemca nie chce opuścić lokalu wynajmowanego, w którym przebywa na podstawie standardowej umowy najmu, pomimo upłynięcia czasu wypowiedzenia, bądź okresu trwania umowy, właściciel w pierwszej kolejności może pisemnie wystąpić o natychmiastowe opróżnienie lokalu. Ważne, aby w piśmie tym wskazał termin na dokonanie tej czynności, np. 14 dni. Jeśli upłynie wskazany czas, a najemca nadal się nie wyprowadza, właścicielowi nieruchomości pozostaje droga sądowa, w celu rozpoczęcia postępowania egzekucyjnego. Pozew o opróżnienie, opuszczenie i wydanie lokalu należy złożyć w sądzie rejonowym, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego. Po wydaniu przez sąd prawomocnego wyroku o nakazie opróżnienia lokalu, do działania przystępuje komornik. Ten w pierwszej kolejności wzywa lokatora do opuszczenia lokalu we wskazanym terminie, a jeśli to nie nastąpi, komornik przystępuje do eksmisji. Opróżnia lokal z osób i ich rzeczy. Jednak sytuacja się komplikuje w przypadku, kiedy sąd prowadzący postępowanie orzeka o przyznaniu naszemu najemcy lokalu socjalnego. W każdym przypadku najpierw bada sytuację materialną i rodzinną osoby, przeciwko której właściciel nieruchomości wszczął postępowanie, a także dotychczasowy sposób korzystania przez nią z lokalu. Jeśli sąd przyzna lokal socjalny, komornik nie może dokonać eksmisji z nieruchomości, do czasu, aż gmina zapewni najemcy zastępczy lokal socjalny. Niestety gminy mają deficyt takich mieszkań, w związku z czym czas oczekiwania może trwać latami. Ponadto wyroków sądowych nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się w okresie od 1 listopada do 31 marca roku następnego włącznie, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego ma nastąpić przekwaterowanie. Ważne! Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu wobec: 1) kobiety w ciąży, 2) małoletniego, osoby niepełnosprawnej oraz osoby sprawującej nad nim opiekę i wspólnie z nim zamieszkałej, 3) obłożnie chorego, 4) emeryta lub rencisty spełniającego kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 5) osoby posiadającej status bezrobotnego, 6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały - chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany lub ich sytuacja materialna pozwala na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie. Co to oznacza w praktyce? Jeśli kobieta w ciąży i inne wyżej wskazane osoby nie dysponują własnym lokalem, do którego mogłyby się przeprowadzić, a także ich sytuacja materialna nie pozwala im na przeprowadzkę do innego lokalu, wówczas sąd musi przydzielić im konieczność zapewnienia lokalu socjalnego przez gminę. Jeśli gmina nie jest w stanie zapewnić tego lokalu, nie ma możliwości ich eksmisji. Co istotne, w czasie trwania pandemii COVID-19 nie można wykonywać eksmisji lokatorów, aż do czasu odwołania pandemii. Przepis ten jednak nie dotyczy obywateli Ukrainy, którzy uciekli przed wojną. Został on uchylny mocą Ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Umowa najmu okazjonalnego z obywatelem Ukrainy Najem okazjonalny to specjalna forma najmu cechująca się uproszczoną procedurą eksmisyjną i brakiem niektórych innych regulacji, np. dotyczących podwyżek czynszu. Zatem jej zawarcie ułatwia całe postępowanie związane z orzeczeniem eksmisji najemcy. Jednak w przypadku zawarciu umowy najmu okazjonalnego nie wystarczy zwykła umowa pisemna. Potrzebna będzie wizyta u notariusza w celu podpisania aktu notarialnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji. To właśnie na podstawie tego dokumentu właściciel nieruchomości może zgłosić się do sądu o nadanie klauzuli wykonalności opróżnienia lokalu przez najemcę, bez konieczności wszczynania postępowania. Po jej nadaniu komornik przystępuje do procedury opróżnienia lokalu. Co istotne, w przypadku umowy najmu okazjonalnego nie występuje specjalna ochrona kobiet w ciąży, matek z niepełnoletnimi dziećmi, niepełnosprawnych z opiekunami, czy bezrobotnych, nie ma zatem konieczności, aby otrzymali od gminy socjalny lokal zastępczy. Ważne! Ustawodawca w ustawie o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa wyłączył konieczność złożenia oświadczenia o wskazaniu lokalu zastępczego przez Ukraińca wynajmującego lokal w formie najmu okazjonalnego. Wystarczy zatem podpisanie umowy najmu okazjonalnego pomiędzy stronami oraz podpisanie u notariusza przez ukraińskiego najemcę aktu notarialnego oświadczenie o poddaniu się egzekucji. Zakaz dokonywania eksmisji najemców w trakcie pandemii COVID-19 został wyłączony również w przypadku najmu okazjonalnego. Umowa użyczenia lokalu uchodźcy z Ukrainy – na czym polega i co daje Właściciel lokalu, który chce udostępnić swój dom, bądź mieszkanie uchodźcy Ukraińskiemu może to zrobić również w formie bezpłatnego użyczenia lokalu. Na czym ta forma polega i co daje? Jeśli zatem właściciel nieruchomości chce pomóc obywatelowi Ukrainy, którego dotknęła wojna i zapewnić mu dach nad głową za darmo, a jednocześnie chce mieć poczucie bezpieczeństwa własnych praw majątkowych, może skorzystać z umowy użyczenia lokalu. Na jej podstawie, zgodnie z Kodeksem cywilnym, może żądać zwrotu lokalu przed terminem w umowie określonym, jeśli osoba go zamieszkująca używa nieruchomości w sposób sprzeczny z umową, albo z właściwościami lub przeznaczeniem. Może oczekiwać zwrotu lokalu również wtedy, gdy stanie się on mu potrzebny z powodów nieprzewidzianych w chwili zawarcia umowy. Używający lokal ma obowiązek zwrócić go w stanie nie pogorszonym, niż w momencie w którym został mu przekazany. Podstawa prawna: Ustawie z dnia 9 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, Kodeks cywilny – ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r.
na gruncie prawa podatkowego. W niniejszym artykule zajmiemy się kwestią właściwego ujęcia transakcji związanych z nieruchomością przeznaczoną do dalszej odsprzedaży. Analiza zostanie przeprowadzona w oparciu o przepisy podatku VAT. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega
Wiele osób wynajmujących mieszkania w ramach najmu prywatnego korzysta z preferencyjnej formy opodatkowania, jaką jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Opodatkowanie przychodów z najmu zryczałtowanym podatkiem dochodowym implikuje brak możliwości ujęcia w kosztach wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania, takich jak np. opłaty za prąd, gaz czy wywóz śmieci. W związku z tym właściciele mieszkań zastanawiają się często, czy z uwagi na brak możliwości rozliczenia w kosztach opłat za media wpływ pieniędzy od najemcy za rachunki stanowi ich przychód do opodatkowania. Opłaty za najem mieszkania przy ryczałcie - wszelkie wątpliwości w tym zakresie wyjaśniamy w od przychodów ewidencjonowanych – z czym się wiąże?Najem to umowa, w której wynajmujący zobowiązuje się do oddania na czas oznaczony lub nieoznaczony danego lokalu do używania najemcy w zamian za ustaloną kwotę uzyskujące przychód z najmu prywatnego, które wybrały ryczałt jako formę rozliczenia, stosują 8,5% stawkę podatku, a po przekroczeniu 100 000 zł stawka rośnie do 12,5%. Limit 100 000 zł odnosi się do wszystkich posiadanych i wynajmowanych przez podatnika nieruchomości w danym roku podatkowym i obejmuje także inne rodzaje umów, takie jak np. dzierżawę. Jeśli zsumowane przychody małżonków posiadających wspólność majątkową przekroczą wspólnie 100 000 zł, do nadwyżki ponad tę kwotę należy zastosować podwyższoną, 12,5% stawkę ryczałtu. Przykład Michał i pani Kinga są małżeństwem posiadającym wspólność majątkową. Oboje wynajmują mieszkania w ramach najmu prywatnego, opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Przychody z najmu pana Michała wynoszą 35 000 zł miesięcznie, a przychody pani Kingi 20 000 zł miesięcznie. Czy uzyskane przychody małżonków należy zsumować w celu ustalenia limitu przychodów opodatkowanych niższą, 8,5% stawką ryczałtu?Z uwagi na to, że małżonkowie posiadają wspólność majątkową, mają obowiązek zsumować swoje przychody i po przekroczeniu limitu 100 000 zł nadwyżkę ponad tę kwotę opodatkować podwyższoną, 12,5% stawkąStyczeń: 35 000 zł + 20 000 zł = 55 000 złPan Michał i pani Kinga stosują 8,5% stawkę do całej kwoty przychodu uzyskanej w 55 000 (suma przychodów małżonków ze stycznia) + 35 000 + 20 000 = 110 000 złDo przychodów w kwocie 45 000 zł należy zastosować stawkę 8,5%, a do kwoty 10 000 zł – 12,5%. Nie ma znaczenia, które z małżonków opodatkuje część swoich przychodów z lutego podwyższoną stawką przekroczyli już limit 100 000 zł, a zatem przychody osiągnięte w marcu i kolejnych miesiącach w danym roku opodatkują podwyższoną stawką zryczałtowanego od stycznia 2019 roku osoby uzyskujące przychody z najmu nie muszą składać oświadczenia o wyborze ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jako formy opodatkowania. Po wpłacie zaliczki na podatek dochodowy (ryczałt) urząd skarbowy automatycznie przyjmuje, że dana osoba będzie płacić podatek ryczałtowy od przychodów z najmu. W trakcie roku nie ma możliwości rezygnacji z rozliczenia najmu na zasadach wiedzieć, że od 2023 r. w związku z Polskim Ładem najem prywatny będzie opodatkowany wyłącznie ryczałtem ewidencjonowanym, który stanowić będzie jedyną dopuszczalną formę opodatkowania w tym opłaty eksploatacyjne nie są wliczane do podstawy opodatkowania?Najemca mieszkania ponosi dwa rodzaje opłat, a mianowicie:czynsz na rzecz wynajmującego,opłaty eksploatacyjne, czyli za wszelkiego rodzaju media, takie jak np. prąd, gaz, ogrzewanie, internet, oraz opłaty przekazywane na rzecz zarządcy budynku (wspólnoty mieszkaniowej lub spółdzielni).Bezsprzecznie przychodem wynajmującego jest czynsz opłacany przez najemcę na jego rzecz. Zaliczenie do przychodów z tytułu najmu opłat związanych z utrzymaniem lokalu, np. za energię i wodę, oraz opłat administracyjnych, zależne jest natomiast od zapisów w umowie przychód z najmu opodatkowanego zryczałtowanym podatkiem, można wykluczyć opłaty za media ponoszone w imieniu najemcy, pod warunkiem, że zawarta umowa wskazuje na ich wyodrębnienie z ogólnej opłaty za najem oraz przenosi je na najemcę. Nie ma natomiast przeciwwskazań, aby wynajmujący przyjął płatności i dokonał ich w imieniu i na rachunek najemcy. Przychodem podatnika z tytułu najmu jest wówczas jedynie czysty zarobek, po odjęciu od niego opłat administracyjnych i za media. W razie gdy najemca ponosi jedną, łączną wartość czynszu najmu, przychodem wynajmującego jest cała określona w umowie kwota wynagrodzenia za Grzegorz wynajmuje mieszkanie w ramach najmu prywatnego opodatkowanego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Najemca płaci co miesiąc 2000 zł, z czego pan Grzegorz pokrywa wszelkie koszty eksploatacyjne, a pozostała część kwoty jest jego zyskiem z tytułu najmu. W jaki sposób należy opodatkować przychody osiągane z prywatnego najmu mieszkania?Pan Grzegorz opodatkowuje całą kwotę uzyskaną z tytułu najmu mieszkania 8,5% stawką ryczałtu. Dzieje się tak dlatego, że w umowie nie został rozdzielony czynsz właściwy od kosztów zł x 8,5% = 170 zł Przykład Oliwier wynajmuje mieszkanie na analogicznych do pana Grzegorza zasadach, ale zgodnie z umową to najemca zobowiązany jest do pokrycia wszelkich opłat eksploatacyjnych na podstawie rachunków. Czynsz wynosi 1500 zł, a pozostałe koszty, opłacane przez najemcę, to około 500 zł miesięcznie. W jaki sposób należy opodatkować przychody osiągane z prywatnego najmu mieszkania?Pan Oliwier stosuje 8,5% stawkę ryczałtu jedynie do kwoty czynszu, ponieważ opłaty eksploatacyjne zostały wyodrębnione w umowie za najem, która przenosi je na zł x 8,5% = 127,5 złMożemy zauważyć, że pan Grzegorz opłaca o około 42,5 zł więcej podatku miesięcznie (ze względu na uśrednienie kosztów opłat za media) w porównaniu do pana Oliwiera, tylko dlatego, że umowa została inaczej za najem mieszkania przy ryczałcie – interpretacja indywidualnaStanowisko to potwierdzone zostało w interpretacji indywidualnej z 25 kwietnia 2017 roku, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji uzyskuje przychody z najmu własnych lokali na cele mieszkalne, a jako formę rozliczenia stosuje ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Na podstawie umowy najemca zobowiązany jest do zapłaty co miesiąc czynszu najmu w stałej wysokości oraz do pokrywania opłat eksploatacyjnych związanych z comiesięcznym utrzymaniem lokalu, tzn.:ogrzewaniem centralnym (opłata stała i zmienna),wodą zimną i ciepłą (opłata stała i zmienna),wywozem śmieci i nieczystości,utrzymaniem części wspólnych,funduszem remontowym,opłatą administracyjną związaną z kosztem zarządzania opłaty regulowane są na podstawie rachunków lub wydruków z systemu księgowego zarządcy nieruchomości, przedstawionych co miesiąc przez administrację budynku. Najemca zobowiązany jest dokonywać ww. płatności co miesiąc na konto wynajmującego wraz z czynszem najmu. Najemca w każdym miesiącu płaci także zaliczkę na poczet zużycia energii elektrycznej w stałej kwocie, która jest rozliczana okresowo do wysokości rzeczywistych kosztów wykazanych na fakturach od dostawcy energii Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, co następuje:„[…] uznać należy, że jedynie określona w umowach najmu wysokość czynszu za oddanie lokalu do użytkowania, bez opłat eksploatacyjnych oraz opłat za zużycie energii elektrycznej, stanowi przysporzenie majątkowe Wnioskodawczyni jako wynajmującej, a tym samym generuje przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Natomiast należności ponoszone z tytułu opłat eksploatacyjnych (na które składają się: centralne ogrzewanie, woda, wywóz śmieci i nieczystości, utrzymanie części wspólnych, fundusz remontowy, opłata administracyjna) wraz z opłatą za energię elektryczną, do których ponoszenia zobowiązany jest zgodnie z zawartymi umowami najmu najemca, nie stanowią przysporzenia majątkowego dla Wnioskodawczyni. Stwierdzić należy, że w zakresie uiszczania opłat dodatkowych związanych z eksploatacją przedmiotów najmu Wnioskodawczyni pełni jedynie rolę pośrednika pomiędzy najemcami a administratorem budynku lub dostawcami mediów. W związku z tym opłaty te nie będą stanowić dla Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych”.Rozliczenie przychodu z prywatnego najmu mieszkaniaCo do zasady, wyłącznie kwota czynszu najmu wskazana w umowie zawartej pomiędzy wynajmującym a najemcą stanowi przysporzenie majątkowe po stronie wynajmującego, generujące przychód do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Różnego rodzaju opłaty eksploatacyjne, związane z wynajmowanym mieszkaniem i ponoszone przez najemcę, nie powodują dla wynajmującego przysporzenia majątkowego, a co za tym idzie – nie są wliczane do podstawy opodatkowania z tytułu najmu, o ile umowa została odpowiednio widzimy, podatnicy rozliczający przychody z najmu prywatnego w ramach zryczałtowanego podatku dochodowego dzięki odpowiedniemu sformułowaniu umowy najmu mogą zaoszczędzić na podatkach. Warto zatem zwrócić szczególną uwagę na to, jakie zapisy zawieramy w umowie i w jaki sposób rozliczamy się z najemcą. W przypadku gdy najemca płaci nam z góry ustaloną kwotę czynszu (zawierającą szacunkowe opłaty za media), opodatkowaniu podlega cała wartość, natomiast gdy umowa wskazuje na wyszczególnienie opłat za media z ogólnej opłaty za najem oraz przenosi je na najemcę, właściciel nieruchomości jako przychód do opodatkowania ryczałtem wykazuje jedynie kwotę czynszu.
Ceny mieszkań mogą wzrosnąć w 2023 roku. Negatywnie na rentowność wynajmu działać może też wzrost cen mieszkań. Chodzi o to, że rentowność wynajmu pokazuje nam jakim procentem wartości nieruchomości jest roczny zysk z wynajmu lokalu. Jeśli nawet czynsze pozostałyby na obecnym poziomie, a mieszkania w bieżącym roku zdrożały
Najem okazjonalny, instytucjonalny i tradycyjny a podwyżka czynszu. Okazjonalny najem będzie się cechował czynszową swobodą jeśli właściciel mieszkania zgłosi zawarcie umowy do urzędu skarbowego. Strony w ramach najmu okazjonalnego oraz instytucjonalnego, mogą swobodnie ustalać umowne zasady podwyższania czynszu. W wyjątkowych przypadkach, właściciel mieszkania może zostać oskarżony o czynszowy wyzysk w myśl art. 388 kodeksu cywilnego. Rosną czynsze wynajmowanych mieszkań Eksperci niedawno zwrócili uwagę, że na rynku najmu odwrócił się trend cenowy. Widać, że czynsze za wynajem zaczęły dodatnio reagować na wysoki poziom inflacji oraz wzrost cen mieszkań. Można przypuszczać, że w dłuższej perspektywie relacja średniej ceny 1 mkw. lokalu oraz stawki wynajmu za 1 mkw. typowego mieszkania powróci do poziomu sprzed pandemii koronawirusa. Będzie to oznaczało systematyczne podwyżki czynszów. Warto sprawdzić, czy najemcy są dobrze chronieni przed takimi wzrostami stawek czynszowych. Problemem na pewno może być sytuacja osób, które wybrały okazjonalny najem lub najem instytucjonalny. W przypadku tych form wynajmu, nie ma bowiem ustawowych ograniczeń dotyczących skali i częstości podwyżek czynszu. Nieco lepiej prezentuje się położenie osób, które podpisały tradycyjną umowę najmu. Okazjonalny najem: dużo zależy od zgłoszenia do fiskusa Przykład dotyczący podwyżek czynszu udowadnia, że osoby wybierające okazjonalny najem lub najem instytucjonalny, powinny najpierw zapoznać się z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Obydwa wspomniane warianty najmu cechują się bowiem nie tylko uproszczoną procedurą eksmisyjną oraz brakiem prawa najemcy do mieszkania socjalnego i pomieszczenia tymczasowego. „Warto również pamiętać, że w przypadku okazjonalnej oraz instytucjonalnej formy najmu, nie obowiązują ograniczenia podwyżek czynszowych wyznaczone przez art. 8a oraz art. 9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego” - zaznacza Magdalena Markiewicz, ekspert portalu Jeżeli chodzi o okazjonalny najem, to wyłączenie stosowania przepisów dotyczących podwyżek czynszów oraz innych przepisów typowych dla tradycyjnego najmu zależy od tego, czy właściciel mieszkania w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia wynajmu powiadomił o zawartej umowie urząd skarbowy (właściwy dla swojego miejsca zamieszkania). Ustawodawca nie przewidział podobnego ograniczenia w przypadku najmu instytucjonalnego. „Warto przypomnieć, że taki najem w przeciwieństwie do najmu okazjonalnego może prowadzić przedsiębiorca” - dodaje Magdalena Markiewicz, ekspert portalu Wyłączenie ochronnych przepisów z ustawy o ochronie praw lokatorów oznacza, że okazjonalny najem oraz najem instytucjonalny cechuje się swobodą w zakresie ustalania zasad podwyższania czynszu. Oczywiście, właściciel mieszkania powinien w kontekście podwyżek respektować odpowiednie klauzule, które wcześniej zostały wpisane do umowy zawartej z najemcą. „Okazjonalny” wynajmujący ma również obowiązek na żądanie lokatora przedstawić potwierdzenie zgłoszenia najmu w urzędzie skarbowym. „Od takiego zgłoszenia zależy bowiem sytuacja prawna najemcy” - tłumaczy Magdalena Markiewicz, ekspert portalu Oskarżenia o ewentualny wyzysk trzeba dobrze uzasadnić Swoboda, z jaką wiąże się okazjonalny najem oraz najem instytucjonalny w temacie podwyżek nie oznacza, że wynajmujący może zupełnie swobodnie zmieniać czynsz. Poza ograniczeniami wynikającymi z zawartej umowy, pewne znaczenie ma możliwość oskarżenia właściciela mieszkania o wyzysk. Konkretniej rzecz ujmując, chodzi o zastosowanie artykułu 388 kodeksu cywilnego. „Pozwala on na formułowanie roszczeń związanych z obniżką czynszu w sytuacji, gdy poziom takiego świadczenia pieniężnego jest zupełnie nieadekwatny do oferowanej usługi najmu” - mówi Magdalena Markiewicz, ekspert portalu Warto jednak pamiętać, że wspomniane roszczenie zwykle wymaga przeniesienia sporu na wokandę, gdzie ciężar dowodu spoczywa po stronie najemcy (według art. 6 kodeksu cywilnego). Przykładem sporu sądowego, w przypadku którego najemca lokalu powoływał się na artykuł 388 kodeksu cywilnego jest ciekawa sprawa zakończona Wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r. (sygn. akt III CNP 42/08). W analizowanej sprawie, sąd stanął po stronie starszej lokatorki oraz jej opiekunki prawnej. „Warto wspomnieć, że główną podstawą powództwa był art. 8a ustawy o ochronie praw lokatorów, a art. 388 KC pełnił rolę uzupełniającą” - informuje Magdalena Markiewicz, ekspert portalu Tradycyjny najem zapewnia najemcy dużo lepszą ochronę Swoboda dotycząca podwyżek czynszowych, jaką zapewnia okazjonalny najem oraz najem instytucjonalny nie zasługuje na krytykę, ponieważ najemcy w dalszym ciągu mają do wyboru tradycyjny wariant najmu. Co więcej, wciąż jest on dominujący na rynku wynajmu lokali. „Ewentualny wybór najmu okazjonalnego może np. skutkować możliwością wynajęcia w ramach tej samej stawki czynszowej mieszkania, które jest lepiej zlokalizowane lub świeżo wykończone/wyremontowane” - zauważa Magdalena Markiewicz, ekspert portalu Trzeba przypomnieć, że z punktu widzenia najemcy zalety dotyczące tradycyjnego najmu mieszkania (innego niż okazjonalny najem i najem instytucjonalny) wiążą się z przepisami ograniczającymi częstotliwość oraz wysokość podwyżek czynszowych. Przepisy ustawy o ochronie praw lokatorów wskazują, że podwyżka czynszu i opłat zależnych od właściciela nie może następować częściej niż co pół roku i musi być poprzedzona co najmniej trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia. Lokator może domagać się uzasadnienia dużych podwyżek i kwestionować je w sądzie. Co ważne, co czasu rozstrzygnięcia sprawy sądowej obowiązuje dotychczasowa stawka czynszu. „Takie rozwiązanie chroni najemcę przed skutkami przewlekłości postępowań sądowych” - podsumowuje Magdalena Markiewicz, ekspert portalu Pamiętaj! Najem okazjonalny to specjalna forma najmu cechująca się uproszczoną procedurą eksmisyjną i brakiem niektórych innych regulacji (dotyczących np. podwyżek czynszu). Taki wariant najmu może oferować jedynie właściciel mieszkania niebędący przedsiębiorcą. Najem instytucjonalny funkcjonuje podobnie, jak najem okazjonalny. Różnica polega na tym, że ta forma najmu jest przeznaczona tylko dla przedsiębiorców prowadzących wynajem mieszkań oraz ich klientów. Tradycyjny najem to domyślny wariant najmu, który pojawił się zdecydowanie najwcześniej. W jego przypadku, znajdują zastosowanie wszystkie przepisy z ustawy o ochronie praw lokatorów. Tylko osoba wybierająca tradycyjny najem, w razie eksmisji ma prawo do pomieszczenia tymczasowego i ewentualnie mieszkania socjalnego. Magdalena Markiewicz, ekspert portalu Chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź » Polski Ład. Ściąga dla przedsiębiorców, księgowych, kadrowych (PDF)
Samofakturowanie w JPK_VAT. Jedynie wyraz „samofakturowanie” odróżnia faktury wystawiane w ramach tego procesu od tzw. zwykłych faktur sprzedażowych. Oznacza to, że faktury wystawiane w trybie samofakturowania należy wykazywać w plikach JPK_VAT na zasadach ogólnych, czyli tak samo jak wykazuje się faktury zwykłe. Podstawa prawna:
Wraz z wejściem w życie przepisów dotyczących oznaczania niektórych dostaw towarów i usług w ewidencjach VAT przedsiębiorcy i księgowi zaczęli zadawać mnóstwo pytań, na które bardzo często trudno jest znaleźć satysfakcjonującą odpowiedź. Ustawy i rozporządzenia zawierają jedynie wycinek informacji, jaka jest potrzebna do prawidłowego przyporządkowania oznaczeń. Dlatego też wychodząc naprzeciw oczekiwaniom publikujemy serię artykułów na temat nowego JPK. Dzisiaj odniesiemy się do oznaczania nieruchomości kodem GTU 10 w ewidencji VAT. Co to jest budynek, budowla? Oczywiście aby prawidłowo sklasyfikować nieruchomości na potrzeby oznaczania GTU musimy najpierw zdefiniować pewne pojęcia, które się do nich odnoszą. W ustawie prawo budowlane pojawiają się następujące definicje: Budynek Przez budynek należy przez rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Z kolei przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Budowla Mianem budowli określany jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Grunt Brak jest szczegółowej definicji gruntu w przepisach podatkowych. Jedynie w ustawie Kodeks cywilny można przeczytać zapis w art. 46 § 1: “Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.” Szczegółowy wykaz rodzajów gruntów został zamieszczony w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków. GTU 10 – oznaczenie nieruchomości W rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług przy oznaczeniu GTU 10 pojawia się jedynie bardzo ogólna informacja, że ten kod obejmuje budynki, budowle i grunty. Jednak dla przedsiębiorców jest to zbyt ogólny zapis. Praktyka związana z prowadzoną działalnością gospodarczą podsuwa wiele pytań, na które obecnie szukamy odpowiedzi. Na niektóre z pytań można znaleźć odpowiedź na stronie Ministerstwa Finansów. Na pytanie przedsiębiorców czy usługa budowlana, budowlano-remontowa powinna być również oznaczana kodem GTU można przeczytać informację, że takie usługi nie podlegają pod oznaczenie. Kolejne pytanie dotyczyło kwestii czy takie oznaczenie stosuje się do leasingu finansowego budynków, budowli i gruntów? W tym przypadku odpowiedź jest twierdząca, skoro nastąpiło przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w ramach leasingu finansowego, należy zastosować powyższe oznaczenie. Padło również pytanie o sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntu, przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu na własność oraz ustanowienie prawa wieczystego gruntu – czy w takich przypadkach należy dokonywać oznaczenia GTU? W odpowiedzi można przeczytać, że zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym czynności wymienione w pytaniu. Zatem w JPK_VAT z deklaracją do faktury dokumentującej takie dostawy należy zastosować oznaczenie GTU 10. Kiedy nie stosuje się oznaczenia GTU 10? Oznaczenia GTU 10 nie będą dotyczyły przypadków: sprzedaży lokalu mieszkalnego lub niemieszkalnego, umowy leasingu operacyjnego, ponieważ nie dochodzi do przeniesienia własności, najmu, dzierżawy budynków, budowli, remontu, naprawy, przebudowy, rozbudowy, innych usług budowlano-remontowych. Dla oznaczenia GTU 10 bez znaczenia pozostaje fakt, czy jest to nieruchomość nowa czy używana, nabyta na rynku pierwotnym czy wtórnym, czy będzie objęta stawką 8%, 23% czy też stawką “zw”. ▲ wróć na początek Przeczytaj również: GTU_12 – jakie usługi niematerialne znajdują się w tej grupie? Może te tematy też Cię zaciekawią Jak radzić sobie z presją czasu w pracy? Intensywność i natężenie pracy potrafi być męczące. Wieczne ASAP’y, deadline’y na wczoraj, a Ty nie wiesz, za co się zabrać, bo wszystko wydaje Ci się być tak samo priorytetowe. W efekcie zakopujesz się w zadaniach jeszcze bardziej, a Twoja produktywność i motywacja spada. Brzmi znajomo? W takim razie odetchnij i poświęć 5 minut, aby poprawić nie tylko jakość swojej pracy, ale też życia. Czytaj dalej Najlepsze kampanie PRowe w 2021 roku 2021 to rok wyjątkowy pod wieloma względami. Niekorzystna sytuacja pandemiczna przeorientowała wiele sposobów prowadzania biznesów. Firmy zostały zmuszone do szukania dodatkowych źródeł finansowania, często już podupadających biznesów. Nie zatrzymało to jednak tendencji do ulepszania i inwestowania w skuteczne i rozbudowane kampanie PRowe. Bez stawiania na innowacje w zakresie nowoczesnych kanałów komunikacji, będących nieodzownym elementem budowania pozytywnych relacji z klientem, nie sposób zaistnieć na szerszą skalę. Przedstawiamy najlepsze kampanie PRowe w 2021 roku, które zaskoczyły nas pomysłem i zostały bardzo dobrze odebrane przez opinię publiczną. Czytaj dalej
Wynajem maszyn i urządzeń budowlanych – kiedy z odwrotnym obciążeniem a kiedy ze stawką 23% VAT. Wielkość tekstu: A. Począwszy od 1 stycznia 2017r. nastąpiła rewolucja w zmianach ustawy o VAT. Dodano obowiązek opodatkowania niektórych usług budowlanych z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia, zgodnie z załącznikiem
Na gruncie polskiego prawa podatkowego przedsiębiorcy mogą zrezygnować z ogólnych zasad opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej i skorzystać z form uproszczonych. Przykładem takiego uproszczenia w rozliczeniu podatku jest karta podatkowa, gdzie podatnik wpłaca co miesiąc stałą kwotę podatku ustaloną decyzją przez naczelnika urzędu skarbowego i nie musi prowadzić skomplikowanych dokumentacji oraz ewidencji podatkowych. Karta podatkowa może być wybrana przez podatnika po spełnieniu warunków przewidzianych w przepisach. W dzisiejszym artykule przeanalizujemy, jaki wpływ na dopuszczalność skorzystania z karty podatkowej ma prywatny wynajem mieszkania. Karta podatkowa a wynajem Zagadnienie związane z warunkami oraz przesłankami pozwalającymi na opodatkowanie działalności kartą podatkową zostało uregulowane w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Interesująca nas kwestia została natomiast opisana w art. 25 ust. 2 pkt 2 tejże ustawy. Zgodnie z przywołanym przepisem: Nie wyłącza opodatkowania w formie karty podatkowej osiąganie przychodów z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, z których przychody (dochody) podlegają odrębnemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na ogólnych zasadach. W kontekście przedstawionej regulacji, należy zwrócić uwagę na kilka kluczowych kwestii. Po pierwsze wspomniany przepis mówi o przychodach osiąganych z tytułu najmu i umów o podobnym charakterze, które podlegają odrębnemu opodatkowaniu. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyodrębnia jako osobne źródła przychodów pozarolniczą działalność gospodarczą oraz najem i inne umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem składników majątku związanego z działalnością gospodarczą. Powyższe oznacza, że dochód z najmu może zostać zakwalifikowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub też może on stanowić osobne źródło przychodów i wtedy uznawany jest za najem prywatny. W świetle przedstawionych rozważań wskazać należy, że osiąganie dochodów z najmu uznawanego za część prowadzonej działalności gospodarczej wyklucza możliwość korzystania z uproszczenia w formie karty podatkowej. Jest to konsekwencją użycia w art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy sformułowania, iż dochód z najmu ma stanowić odrębne od prowadzonej działalności źródło przychodów. Powyższe potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 7 lipca 2010 r. (sygn. IPPB1/415-400/10-4/MT), w której czytamy: Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zawarł umowę podnajmu części lokalu, w której prowadzi działalność gospodarczą zięciowi, który będzie świadczyć usługi rymarskie. Wobec powyższego, przychody uzyskiwane z tego podnajmu traktować należy, jako przychód z działalności gospodarczej, a nie jako odrębne źródło przychodów (…). Poszczególne rodzaje działalności gospodarczej, z tytułu których można korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej wymienione zostały w art. 23 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wśród tych działalności brak jest działalności polegającej na wynajmie. W konsekwencji podatnik uzyskujący przychody z wynajmu nieruchomości (umów o podobnym charakterze) nie może przychodów tych opodatkować zryczałtowanym podatkiem dochodowym opłacanym w formie karty podatkowej. Reasumując mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że zawarcie przez Wnioskodawcę umowy podnajmu lokalu, w którym prowadzona jest pozarolnicza działalność gospodarcza i osiąganie z tego tytułu przychodów, które ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza do źródła przychodów - pozarolnicza działalność gospodarcza - wyłączy go z możliwości korzystania z opodatkowania jaką jest karta podatkowa. Przychód z wynajmu składników majątku jest bowiem przychodem z działalności gospodarczej, a nie przychodem z najmu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Karta podatkowa a wybór formy opodatkowania najmu prywatnego Jak powszechnie wiadomo, przychody uzyskiwane z tytułu wynajmowania lokali w ramach najmu prywatnego mogą zostać opodatkowane w dwojaki sposób. Podatnicy mają do wyboru zasady ogólne lub podatek ryczałtowany w wysokości 8,5%. Analizowany artykuł stanowi, że nie wyłącza opodatkowania w formie karty podatkowej osiąganie przychodów z tytułu najmu i umów podobnych, które są opodatkowane na zasadach ogólnych. Zgodnie ze słowniczkiem ustawowym zawartym w ustawie o zryczałtowanym podatku podatek dochodowy na ogólnych zasadach oznacza podatek dochodowy od osób fizycznych, opłacany przy zastosowaniu podstawy obliczania podatku, o której mowa w art. 26 ustawy o podatku dochodowym, i skali, o której mowa w art. 27 tej ustawy. W rezultacie podatnik, który chce korzystać z karty podatkowej i który osiąga dodatkową korzyść finansową z najmu prywatnego, musi uzyskany dochód opodatkować na zasadach ogólnych. Zastosowanie w tym przypadku zryczałtowanej stawki 8,5% spowoduje utratę prawa do karty podatkowej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Przykład 1. Podatniczka prowadzi zakład fryzjerski i opodatkowuje swoją działalność na zasadach karty podatkowej. Część lokalu, gdzie prowadzona jest działalność, podnajęła swojej koleżance, która otworzyła zakład kosmetyczny. Dochód z podnajmu należy uznać za osiągnięty w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co w rezultacie powoduje, że podatniczka utraci prawo do korzystania z karty podatkowej. Przykład 2. Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w formie usług kominiarskich, która jest opodatkowana kartą podatkową. Dodatkowo wynajmuje on swoje prywatne mieszkanie. Dochód osiągnięty z najmu prywatnego opodatkowuje na zasadach ogólnych. Dzięki temu może nadal korzystać z prawa do karty podatkowej. Jeśli podatnik wybrałby ryczałt i stawkę 8,5% do dochodów z najmu prywatnego, straciłby możliwość opodatkowania działalności gospodarczej w oparciu o kartę podatkową.
Urząd Skarbowy w Gostyniu. Urząd Skarbowy w Grodzisku Wielkopolskim. Urząd Skarbowy w Jarocinie. Urząd Skarbowy w Kępnie. Urząd Skarbowy w Kole. Urząd Skarbowy w Koninie. Urząd Skarbowy w Kościanie. Urząd Skarbowy w Krotoszynie. Urząd Skarbowy w Lesznie.
Dodatkowo wynajmuje mieszkanie bezpośrednio najemcy na cele mieszkaniowe. W 2022 roku przychody z działalności gospodarczej wyniosły 180 000 zł, a z najmu prywatnego 21 600 zł. Pomimo przekroczenia rocznego limitu wartości sprzedaży 200 000 zł podatnik nie ma obowiązku do rejestracji jako czynny podatnik VAT.
Jeżeli najem krótkoterminowy obejmuje lokal, który będzie wykorzystywany nie tylko do celów mieszkaniowych, wówczas może wystąpić konieczność opodatkowania takiej sprzedaży stawką VAT w wysokości 23%! Zobacz: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 24 lutego 2017 roku, sygn. akt 2461-IBPP2.4512. 952
Pobieranie kaucji za wynajem mieszkania. Od wielu lat standardem jest, że wynajmujący oczekuje od najemcy kaucji zwrotnej. Jest to zabezpieczenie na wypadek ewentualnych szkód, które powstały podczas najmu mieszkania lub jako źródło pokrycia należności z tytułu najmu. Kaucję pobiera się w momencie podpisywania umowy z najemcą.
gWjC. p7ktgkoj1a.pages.dev/65p7ktgkoj1a.pages.dev/4p7ktgkoj1a.pages.dev/63p7ktgkoj1a.pages.dev/31p7ktgkoj1a.pages.dev/28p7ktgkoj1a.pages.dev/75p7ktgkoj1a.pages.dev/83p7ktgkoj1a.pages.dev/56
jpk a wynajem mieszkania